ഒരു ദിവസം, രാജീവൻ വീണ്ടും ആൽമരത്തിന് താഴെ ഇരുന്നു. മുകളിൽ ആ മൈനകൾ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചെറുപ്പക്കാരൻ മൈന പഴയ മൈനയെ വിട്ടുപോയില്ല. അവ രണ്ടും ഒരുമിച്ച് ഇരിപ്പുണ്ട്.
"എനിക്ക് ആരുമില്ല, രാജീവാ," വൃദ്ധൻ പറഞ്ഞു. "എന്റെ മകൻ വിദേശത്താണ്. കൊല്ലത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഒരു ഫോൺ കോൾ. അത് മതിയെന്നു വിചാരിക്കുന്നു." short story in malayalam
ആ ചെറിയ ലൈബ്രറി ക്രമേണ രാജീവന്റെ മനസ്സിന് ഒരു അഭയകേന്ദ്രമായി. അവൻ ജോലിക്ക് വേണ്ടി പരിഭ്രമിക്കുന്നത് നിർത്തി. പകരം, തനിക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അയൽവാസിയായ ഭാരതി അമ്മയ്ക്ക് വൈദ്യുതി ബിൽ അടക്കാൻ സഹായിച്ചു. അടുത്തുള്ള സ്കൂളിൽ കുട്ടികൾക്ക് സൗജന്യ ട്യൂഷൻ ഏറ്റെടുത്തു. short story in malayalam
രാജീവൻ ആ കാഴ്ച കണ്ടു. ഒരു നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവന് ഓർമ വന്നു: ബാല്യത്തിൽ അവന്റെ അമ്മ രാത്രികളിൽ അവനു വായിക്കാൻ പുസ്തകങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നുകൊടുത്തിരുന്നു. അവന്റെ അച്ഛൻ, പണിക്കു ശേഷം ക്ഷീണിച്ചിട്ടും, അവനെ ചുമലിലേറ്റി നാട്ടുവിശേഷങ്ങൾ കാണിച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു. അവർക്കും ഒരിക്കൽ തന്നെ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവർ ഇല്ല. അവരുടെ കൊടുക്കലുകൾക്ക് പകരമായി ഒന്നും തിരിച്ചുകൊടുക്കാത്തതിന്റെ കുറ്റബോധം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇരമ്പി. short story in malayalam
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, രാജീവൻ പഴയ ഓർമ്മകളുടെ ബാക്കിപത്രവുമായി നാട്ടിലെ ചെറിയ ലൈബ്രറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ഒരു വൃദ്ധൻ, ശങ്കരൻ നായർ, 25 വർഷമായി ലൈബ്രേറിയൻ ആയി ജോലി ചെയ്യുന്നു. പുസ്തകങ്ങളുടെ നടുവിൽ ഏകനായിരിക്കുന്ന ആ വൃദ്ധന് ആരും വരാത്ത ലൈബ്രറിയിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട ജീവിതം.
അപ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ചകൾ ആരംഭിച്ചത്.