എന്നാൽ അവശേഷിക്കുന്ന ചില പഴയ തലമുറ സ്ത്രീകൾ ഇപ്പോഴും ഈ പാരമ്പര്യത്തെ ജീവിപ്പിച്ചു നിർത്തുന്നു. കേരളത്തിലെ ചില കലാസംഘങ്ങൾ നാരിയത്ത് സ്വലാത്തിനെ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടത്തുന്നുണ്ട്. യൂട്യൂബിൽ ചില ഗ്രാമീണ വീഡിയോകൾ കാണാം, അത് കേൾക്കുമ്പോൾ ഒരു പഴയ കാലത്തേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകും.
പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബി(സ)യെ വാഴ്ത്തി പാടുന്ന ഈ കീർത്തനങ്ങൾ പൊതുവേ സ്ത്രീകൾ (നാരികൾ) കൂട്ടമായി ചേർന്നാലപിക്കുന്നതിനാലാണ് 'നാരിയത്ത്' എന്ന പേര് വീണത്. പുരുഷന്മാർ പാടുന്ന മൗലിദ്, ബുറുദ് തുടങ്ങിയവയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഇതിന് വ്യത്യസ്തമായ ഈണവും ലാളിത്യവുമുണ്ട്. കാസർകോട് മുതൽ തിരുവനന്തപുരം വരെ, ഗ്രാമാന്തരങ്ങളിൽ ഈ പാരമ്പര്യം ഇന്നും ജീവനോടെ നിലനിൽക്കുന്നു.
നിർഭാഗ്യവശാൽ, ആധുനികതയുടെ ആക്രമണത്തിൽ നാരിയത്ത് സ്വലാത്തിന്റെ പ്രചാരം കുറഞ്ഞുവരുന്നു. ടെലിവിഷനും മൊബൈൽ ഫോണുകളും സോഷ്യൽ മീഡിയയും വീടുകളിലെ സംഗീതാനുഭവത്തെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഇന്ന് ചെറുപ്പക്കാർക്ക് ഈ പേരുപോലും അപരിചിതമാണ്. nariyath swalath in malayalam
നാരിയത്ത് സ്വലാത്ത്: ആത്മീയതയുടെ മധുര സ്മരണകൾ
ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യത്തിൽ സ്വലാത്ത് (പ്രവാചക സ്മരണ)ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. എന്നാൽ കേരളത്തിന്റെ തനതായ മുസ്ലിം സമുദായ സംസ്കാരത്തിൽ 'നാരിയത്ത് സ്വലാത്ത്' എന്നൊരു പ്രത്യേക ആലാപന രീതിയുണ്ട്. ഇത് കേവലം ഒരു പ്രാർത്ഥന മാത്രമല്ല, മറിച്ച് വാക്കുകളിലൂടെയും ഈണത്തിലൂടെയും ഉള്ളിലേക്കിറങ്ങുന്ന ഒരു ആത്മീയാനുഭവമാണ്. nariyath swalath in malayalam
നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും നാരിയത്ത് സ്വലാത്ത് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങൾ കമന്റിൽ എഴുതുക. ഈ ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റ് കേരളത്തിലെ ഒരു മുസ്ലിം വീടിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ള ഓർമ്മകളെയും സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി എഴുതിയതാണ്.
അറബിക്കടൽ കടന്ന് കേരളത്തിലെത്തിയ മാപ്പിളമാർ ആഫ്രിക്കൻ, അറബ് സംഗീതത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ ഈ ശൈലിക്ക് രൂപം നൽകി. പഴയകാലത്ത് വീടുകളിലെ മുറ്റത്ത്, വിളക്കുകൾ തെളിച്ച്, സ്ത്രീകൾ വട്ടം കൂടി ഇരുന്ന് ദീർഘരാത്രികൾ നാരിയത്ത് സ്വലാത്ത് പാടി പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു. വിവാഹം, പുണ്യദിനങ്ങൾ, റമളാൻ, മറ്റ് വിശേഷാവസരങ്ങൾ എന്നിവയിലെല്ലാം ഇത് അവരുടെ ആഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. nariyath swalath in malayalam
നാരിയത്ത് സ്വലാത്ത്, കേരള മുസ്ലിം സ്ത്രീകളുടെ ആത്മസംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഇത് അവരുടെ സന്തോഷത്തിന്റെയും ദുഃഖത്തിന്റെയും പ്രകടനമായിരുന്നു. നമ്മുടെ സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായ ഈ കലാരൂപത്തെ നാം സംരക്ഷിക്കുക തന്നെ വേണം. അമ്മമാരും മുത്തശ്ശിമാരും പാടിയ ആ ഈണം, നമ്മുടെ വീടുകളിൽ ഒരിക്കൽക്കൂടി മുഴങ്ങട്ടെ.